Aşkından Öldüğüm Yâri Neyleyim

Aşkından Öldüğüm Yâri Neyleyim

Ateşten biçilmiş gömlek imiş aşk
Şu yüreğim yangın yeri neyleyim
Yar ile diz dize edemedim meşk
Düşlere sığmayan varı neyleyim

Düşünemez iken yarsız bir an’ı
Şiirler yazarın hasret yangını
Varıp elden seçti gönül dengini
İçimdeki intizarı neyleyim

Aşkın deryasına dalınmıyorsa
Gönül bağından bal alınmıyorsa
Garip gönlümde kor bilinmiyorsa
Aşkından öldüğüm yâri neyleyim

Yaktın içindeki küllenmiş dağı
Heder oldu ömrün en güzel çağı
Gayrı çiçeklenmez yar gönül bağı
Sensiz bağın dalı kuru neyleyim

Yar yürekte sızım dindiremezse
Şu gönül çarkını döndüremezse
İçimde ateşi söndüremezse
Şu yüce dağlarda karı neyleyim

Gayrı soyka gönül hep aşkı yazar
Bir güzel uğruna olmuşun pazar
Vurguni ölüyor bak azar azar
Ateşlerde yaktım seri neyleyim

Abdullah Oral